Atalet'le çetesi'nin imece usulü erkekleri nasıl lime lime doğrayıp,
linç ettiğini görüp de,tam kadın kısmından ümidimi yitirip
vazgeçmek üzereyken birisi can simidi gibi imdadıma yetişti..
Demek tadından yenmez kadınlar varmış da haberimiz yokmuş.

Bakın ne diyor o kadın:

Birinin Kadını Olmak İstiyor Canım

Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak konuşulmamak
bakılmamak hatta!

Biraz korunmak biraz şımarmak...

Birkaç çeşit yemek yapmak İstiklal Caddesi’nde sıkı sıkı elini
tutmak belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek bi
yerlerde, çay içmek,Pazar sabahı kahvaltısı etmek, uzun uzun
sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük ama zor heveslerim var!

Neden mi?

Herkesin eli tutulmaz..

Herkesle film seyredilmez..

Herkesle çekirdek çitlenmez..

Herkesin kadını olunmaz da o yüzden!

***


İçinden gelmeli...

Hücrelerine kadar hissetmeli, DNA’larına kadar bilmeli insan!

Düşünerek emin olunmaz, bir anda ya olunur ya olunmaz.

Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa kafa da hiç karışmaz ya olsun!

Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar...

***


Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bi ara!

***


Sabahları uyandığımda “günaydın sevgilim” mesajları görmek
istiyorum telefonumda. Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum.
Özlemek istiyorum birini.
Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum.
Dayanamamak istiyorum!

***


Çalışırken düşünmek istiyorum sonra onu!
Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara...
Gülümsediğim için daha çok çalışmak...

***


Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi, biri sevsin
istiyorum beni hiç sevilmediğim gibi...

Biri o kadar çok sevsin ki beni hatalarımı da sevsin istiyorum!
O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!
Kıskansın istiyorum biri beni! Sorsun istiyorum “neredesin” diye
“Hımm kim aradı bakayım” diye! Ben sormam ama korkmasın.
O sorsun!

***


“Biliyor musun ne oldu?” ile başlayan heyecanlı
cümlelerimin sonuna kadar tahammül etsin istiyorum
biri bana.
Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin
sonuna kadar.
Ya bi yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler
olmuştur.

Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine
bulmuşum gibi heyecanla ve öneminin üzerine basa basa
anlatırım ya dinlesin işte.
“Ya evet çok mühim bir şeyler olmuş” falan desin bi de
sonunda...

***


Şimdi ben istesem İstiklal Caddesi’nde birinin elini tutup
gezemem mi?
İstesem benimle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film
seyretmeyi de başarabilecek birini bulamam mı bi arasam?

Şimdi ben yalnız olmak istemesem yalnız olur ve bunları
da yazıyor olur muydum?

Hiç sanmam!

***


Birinin elini tutmakla birinin elini sıkı sıkı tutmak arasında
çok fark var!

Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da tutmuş gibi yaparsın işte.

Ben yapmam!

Bunu zaten bilirsin.

Kimin elini tutacağını yani.

Deneyerek bulmazsın.

Sadece bilirsin.

Bilmek!

Açıklaması yok.

***


Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç kimseyle
gitmeyeceğim!

Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye
yemek yapmayacağım!

Repliklerin bir anlamı yoksa kimseyle film seyretmeyeceğim.

Zaten çekirdeği unutsun bile, asla olmaz!

Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak biraz
şımarmak...

Çekirdek mutlaka olsun!

***
Şahsen kadın diye buna derim ben.
(Bunun için girişteki ilk iki cümlesi dahi yeter)
Ve peşinden de koşarak giderim..
Uyanıp da benden evvel birisi yürütmeden!
...
Bu arada yazı Yasemin Pulat'a ait.